Nazwa łacińska: *Melaleuca alternifolia*.
Wykorzystywana część rośliny: liście i gałązki.
Pochodzenie: Australia.
Metoda ekstrakcji: destylacja z parą wodną.
Dawniej z liści tego drzewa prawdopodobnie parzono napar przypominający herbatę – stąd wzięła się jego nazwa. Olejek eteryczny z drzewa herbacianego to skoncentrowana substancja uzyskiwana w procesie destylacji z parą wodną liści drzewa *Melaleuca alternifolia*, występującego naturalnie na północno-wschodnim wybrzeżu Nowej Południowej Walii w Australii. Przypisuje mu się cenne właściwości antyseptyczne i przeciwgrzybicze, wynikające z obecności związków zwanych terpenoidami; obecnie olejek ten jest składnikiem wielu produktów do pielęgnacji ciała oraz preparatów leczniczych.
Uważa się, że olejek z drzewa herbacianego pomaga łagodzić objawy przekrwienia błon śluzowych, przeziębienia, kaszlu i grypy. Stosuje się go w leczeniu trądziku, infekcji grzybiczych, łupieżu, infekcji intymnych, hemoroidów oraz grzybicy stóp; przypisuje mu się również działanie łagodzące ból mięśni i urazy stawów. Dodany do kąpieli, pomaga ograniczać rozwój bakterii. Olejku z drzewa herbacianego nie należy przyjmować doustnie. Jest on przeznaczony głównie do stosowania u dorosłych; należy go przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci i zwierząt domowych. Nie należy go stosować w okresie ciąży ani karmienia piersią.
Wiadomo, że australijscy Aborygeni od setek lat wykorzystywali roztarte liście tego drzewa do leczenia skaleczeń, oparzeń, ran i infekcji. Wdychali olejki uwalniane z roztartych liści, aby złagodzić kaszel i objawy przeziębienia. Skrapiali rany olejkiem i przykładali na nie okłady, a z liści parzyli napar łagodzący ból gardła. Olejek eteryczny z tego drzewa zyskał popularność w Europie i zaczął być stosowany ze względu na swoje właściwości przeciwdrobnoustrojowe w latach 1920–1930.
