Nazwa łacińska: *Rosmarinus officinalis*
Wykorzystywana część rośliny: Kwitnące wierzchołki pędów
Pochodzenie: Tunezja
Metoda ekstrakcji: Destylacja z parą wodną
Olejek eteryczny z rozmarynu wyróżnia się drzewno-ziołowym zapachem; w aromaterapii stosuje się go w celu odświeżenia i pobudzenia umysłu.
Olejek ten jest pomocny w łagodzeniu dolegliwości takich jak: rany, oparzenia, przeziębienie, grypa, zmęczenie, problemy trawienne, bóle głowy, astma, zapalenie oskrzeli, dna moczanowa, reumatyzm, schorzenia wątroby i pęcherzyka żółciowego, zatrzymywanie wody w organizmie oraz słabe krążenie. Do masażu olejek rozmarynowy często miesza się z olejem bazowym (lub mieszanką olejów), na przykład migdałowym, z pestek moreli czy z orzecha laskowego. Korzystnie wpływa również na włosy – uważa się, że poprawia ukrwienie skóry głowy i stymuluje ich wzrost. Nigdy nie należy stosować tego olejku wewnętrznie; powinny go unikać kobiety w ciąży oraz osoby cierpiące na nadciśnienie lub epilepsję.
Rozmaryn był dobrze znany i powszechnie stosowany już w starożytności. Przypisywano mu właściwości poprawiające pamięć, dzięki czemu stał się symbolem wierności i towarzyszył ceremoniom ślubnym, pogrzebowym oraz innym uroczystościom religijnym. Gałązki rozmarynu, pięknie przewiązane wstążkami, wręczano gościom weselnym jako symbol miłości i lojalności. Dla królowej Węgier przygotowywano tzw. „wodę węgierską” – miksturę powstałą przez kilkudniowe moczenie świeżych wierzchołków rozmarynu w winie; według przekazów miała ona wyleczyć władczynię z paraliżu.
