Nazwa łacińska: *Eugenia caryophyllata*
Wykorzystywana część rośliny: Liście
Pochodzenie: Madagaskar
Metoda ekstrakcji: Destylacja parą wodną
Olejek goździkowy pozyskuje się zazwyczaj metodą destylacji parą wodną z liści, łodyg i pąków drzewa *Eugenia caryophyllata*, które naturalnie występuje w Indonezji i na wyspach Malakka. Jest to silnie działający olejek o ciepłym, intensywnym i korzennym zapachu; w aromaterapii należy stosować go w dużym rozcieńczeniu i z dużą ostrożnością.
Olejek eteryczny z goździków może być stosowany w leczeniu lub łagodzeniu objawów trądziku, siniaków, skaleczeń, oparzeń i owrzodzeń nóg, a także jako środek przeciwbólowy przy reumatyzmie i artretyzmie. Przypisuje mu się również korzystny wpływ na układ trawienny – pomaga w przypadku wymiotów, biegunki, wzdęć, skurczów i infekcji pasożytniczych. Uznaje się go za cenny środek łagodzący
problemy układu oddechowego, takie jak zapalenie oskrzeli, astma czy gruźlica. W aromaterapii olejek ten pobudza umysł i działa jak afrodyzjak. Eliminuje wyczerpanie psychiczne i zmęczenie, a osobom cierpiącym na bezsenność ułatwia zasypianie.
Uważa się, że w starożytnej medycynie chińskiej goździki stosowano w leczeniu niestrawności, biegunki, przepukliny, grzybicy stóp oraz innych infekcji grzybiczych. W tamtejszych regionach od wieków wykorzystywano je również do leczenia owrzodzeń jamy ustnej i bólu zęba oraz jako środek odświeżający oddech. Były one jedną z pierwszych przypraw będących przedmiotem handlu. Według przekazów to arabscy kupcy wprowadzili goździki do Europy w czasach Cesarstwa Rzymskiego.